Zamki i twierdze Królestwa Jerozolimskiego. Studium historyczne, geograficzne i architektoniczne

Druga część mojej analizy zamków krzyżowców na Bliskim Wschodzie jest wynikiem ekspedycji z 1929 i 1936 roku, które kontynuowały badania rozpoczęte w latach 1927–1928 nad zamkiem Crac des Chevaliers. Wiosną 1929 roku wyruszyłem na teren Levantu z architektem, panem François Anusem, aby dopracować szczegóły dotyczące Crac des Chevaliers, które zapoczątkowaliśmy rok wcześniej. Dzięki temu mogłem opublikować szczegółowe plany w pierwszej części mojego studium, wydanej w 1934 r. Podczas tej podróży, oprócz Crac des Chevaliers, zwiedziliśmy Syrię, Palestynę i Transjordanię. Udało się nam również pobieżnie zbadać zamki Beaufort i Subeibe, a w Palestynie zamek Chastel-Pelerin. Po odwiedzeniu Jerozolimy ruszyliśmy do Ammanu, stolicy Transjordanii, a następnie do Kerak. W Kerak spędziliśmy dwa tygodnie, korzystając z gościnności ojca Apodii, duchowego opiekuna misji łacińskiej w tym regionie. Wcześniej dostępny był jedynie ogólny plan twierdzy Kerak, wykonany w 1864 roku przez Maussa podczas podróży księcia de Luynes. Dzięki pracy pana Anusa, plan ten został całkowicie zrewidowany i wzbogacony o poziom podziemny. Pomimo niezwykle trudnych warunków pracy - gorącego klimatu i ograniczonego czasu - oraz wyzwań związanych z pracą przy silnym upale i w zapylonych pomieszczeniach, Pan Anus zdołał ukończyć to skomplikowane zadanie dzięki swojej wytrwałości i determinacji, poświęcając na dokończenie pracy każdą noc.