Zaginiony król Anglii

Akcja tej fascynującej opowieści przenosi nas do realiów XI wieku, w czasy, gdy król Kanut zwany Wielkim, jeden z najpotężniejszych władców Anglii i Danii, staje przed tajemniczą i mroczną sytuacją polityczną. Po usunięciu swojego rywala, Edmunda Żelaznobokiego z dynastii Wessex, i wysłaniu jego synów, Edwarda i Edmunda, do Szwecji z sekretnym nakazem ich eliminacji, losy młodych księciów przybierają nieoczekiwany obrót. Zamiast zginąć, wyruszają w niespodziewaną i zagadkową podróż, która najpierw prowadzi ich na ziemię ruską, a ostatecznie do królestwa Węgier. Przebieg tej tajemniczej epopei można zgłębić na kartach książki, która otwiera przed nami skrywaną historię tych czasów. W 1013 roku, atmosfera w królestwie Wesseksu gęstniała od negatywnych przepowiedni. Astrologowie i wróżbici, wraz z innymi mniej typowymi prorokami, nie wróżyli niczego dobrego. Nawet doświadczeni obserwatorzy nieba przewidywali jedynie mroczne wydarzenia. Jednak król Etherled, mimo że nosił przezwisko „Bezradny”, rozjaśniał swe spojrzenie na przyszłość z optymizmem. Chociaż każdego roku, jak przez poprzednie dwa stulecia, długie okręty wikingów — langskipy — napadały na angielskie wybrzeża, nowa strategia obrony dawała nadzieję. Przekupienie Thorkella Wysokiego i jego Jomswikingów zawrotną sumą 48 000 funtów srebra sprawiło, że stali się najemnikami w służbie Anglii. Nagła śmierć młodego i zdrowego króla Edmunda wstrząsnęła całym królestwem. Był on bowiem wojownikiem pełnym energii, który nieustannie walczył przeciw Kanutowi i inspirował poddanych do oporu. Jego niespodziewana śmierć wywołała falę spekulacji i teorii spiskowych. Jako że Edmund był główną przeszkodą na drodze Kanuta do pełnej władzy nad Anglią, wszyscy zastanawiali się, komu mogło zależeć na jego eliminacji. Pytanie „cui bono?” wydaje się prowadzić wprost do Kanuta, który nie stronił od brutalnych metod, aby pozbyć się wszelkich rywali w drodze do tronu.