Zadanie: forma

Książka ta koncentruje się na działalności Pracowni Rzeźby pod kierunkiem profesora Tadeusza Breyera, obejmującej lata 1923–1939, i wypełnia brakujące ogniwo w badaniach nad polską sztuką rzeźbiarską w okresie międzywojennym. Jest również cennym dodatkiem do dziejów Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, rzucając światło na dotąd mało znany aspekt jej historii. Autorka bada wyjątkowe zjawisko pracowni, gdzie przez wiele lat kluczową rolę odgrywał jeden pedagog, kształcąc kolejne pokolenia polskich artystów, w tym wyjątkowo liczne grono kobiet. Wśród nich wyróżniały się takie rzeźbiarki jak Julia Keilowa oraz Ludwika Nitschowa. Bazując na dostępnych dokumentach, artykułach prasowych i archiwalnych zdjęciach, udało się odtworzyć program nauczania, projekty realizowane przez uczniów oraz ich udział w krajowych i międzynarodowych wystawach, a także wkład w działalność grupy Kapitol. Kontakty z rodzinami artystów umożliwiły zgromadzenie unikalnej dokumentacji, a wiele z zamieszczonych fotografii prac po raz pierwszy ujrzało światło dzienne. Publikacja zawiera również listę studentów z poszczególnych lat oraz katalog ich przedwojennych dzieł, łącząc wątki osobistych historii ludzi, którzy zgłębiali tajniki rzeźby na warszawskiej uczelni. Książka ta zyskała honorowy patronat biskupa Michała Janochy, przewodniczącego Rady ds. Kultury i Ochrony Dziedzictwa Kulturowego Komisji Episkopatu Polski, a także wsparcie Centrum Rzeźby Polskiej, Instytutu Sztuki PAN, Narodowego Instytutu Polskiego Dziedzictwa Kulturowego za Granicą POLONIKA, Zespołu ds. Warszawskich Historycznych Pracowni Historycznych oraz Okręgu Warszawskiego ZPAP.