Z Polski wyjdzie iskra...

Życie i doświadczenia św. Siostry Faustyny Kowalskiej, pochodzącej z Polski zakonnicy z Bożej Opatrzności, splatają się z dziejami XX wieku. W okresie międzywojennym Jezus powierzył jej misję szerzenia przesłania o Bożym Miłosierdziu, z czym jest utożsamiana zarówno w Polsce, jak i na całym świecie. Mniej znany jest jednak polski kontekst zawarty w jej "Dzienniczku". Dokument ten ukazuje, jak istotny był los Polski nie tylko dla niej, ale i dla Jezusa, który szczególnie ukochał nasz kraj. W swoich licznych wizjach Faustyna ujrzała przyszłość Polski, w tym trudne czasy wywózek Polaków na wschód i zachód oraz zniszczenie jednego z najpiękniejszych - choć nie określonych nazwą - miast, które przypominało biblijną Sodomę i Gomorę (Dz. 39). To miała być kara za popełniane grzechy, w tym m.in. zabijanie nienarodzonych dzieci. Patriotyzm św. Faustyny wyrażał się nie tylko w uczuciach, ale przede wszystkim w głębokiej miłości do ojczyzny. Jako Apostołka Bożego Miłosierdzia była świadoma ogromu zła, które ogarniało Polskę, dlatego gorliwie modliła się i ofiarowywała swoje cierpienia za swój kraj. Te codzienne, wytrwałe modlitwy chroniły Polskę przed zesłaniem na nią Bożej kary i całkowitą zagładą.