Z Oleandrów ku Niepodległej..

W 1931 roku ukazały się wspomnienia Tadeusza Hołówki, bliskiego współpracownika politycznego Józefa Piłsudskiego i cenionego publicysty, który z aktywnym zaangażowaniem działał w Polskiej Organizacji Wojskowej w czasach "wielkiej wojny". Działalność ta, pod względem ideowo-politycznym, była zbliżona do działań legionów polskich. Hołówko z pasją opisuje Legiony jako płonący ogień poświęcenia, młodzieńczy zryw oraz symbol nieustraszonej miłości do ojczyzny. W jego oczach Legiony to barwna manifestacja młodości, pełna radości życia i pogardy dla śmierci, które prowadziła ich na pole walki. Były one hymnem polskiej dumy, przemawiały opowieściami o bohaterstwie i lojalności wobec swojego dowódcy, a także ignorancji wobec rad sprzymierzeńców austro-węgierskich.Hołówko podkreśla, jak ważnym wydarzeniem w historii Legionów był ich pierwszy wymarsz z krakowskich Oleandrów 6 sierpnia 1914 roku. To właśnie tam, u stóp kopca Kościuszki, rozpoczęła się ich droga ku niepodległości. Pomimo że ta formacja wojskowa przestała istnieć jako rzeczywista siła, jej dziedzictwo przetrwało w sercach Polaków i odżyło po wydarzeniach z listopada 1918 roku.Nowe życie, które Legiony zyskały w duszy narodu polskiego, jest głównym tematem zbiorowej pracy, która ukazuje się w 110. rocznicę wymarszu Pierwszej Kompanii Kadrowej. Praca ta przypomina o heroicznej przeszłości i niegasnącym duchu Legionów w pamięci narodowej.