Z dziejów Kościoła krakowskiego w XIX i XX wieku

W połowie XVIII wieku diecezja krakowska rozciągała się na obszarze 53 tysięcy kilometrów kwadratowych, jednak obecnie jej terytorium to jedynie 8,1 tysiąca kilometrów kwadratowych, co stanowi zaledwie jedną siódmą oryginalnej powierzchni. Na początku XVIII wieku diecezja była podzielona na siedem archidiakonatów, z czego do dziś przetrwał tylko jeden - krakowski. W tamtym czasie diecezja liczyła około tysiąc parafii, ale zaledwie wiek później liczba ta zmalała do 44. Pierwszy rozdział książki koncentruje się na zmianach granic i terytorium diecezji, która w trzeciej ćwierci XIX wieku została zredukowana do wikariatu apostolskiego, a jej odnowa nastąpiła dopiero w 1880 roku.Kolejne części publikacji skupiają się na kluczowych instytucjach diecezjalnych, takich jak kapituła katedralna, seminarium duchowne, Wydział Teologiczny na Uniwersytecie Jagiellońskim, kuria biskupia oraz Dom Księży Emerytów. W książce analizowane są również relacje między tymi instytucjami w różnych okresach XIX i XX wieku. Znajdziemy tam także teksty poświęcone wybitnym postaciom krakowskich biskupów, takim jak kardynał Albin Dunajewski, kardynał Jan Puzyna i kardynał Adam Stefan Sapieha, a także opis duchowieństwa Krakowa w okresie międzywojennym.Życie religijne w diecezji przedstawione jest w kontekście obchodów Roku Świętego 1826, liturgicznej działalności kapituły w czasie okupacji niemieckiej oraz duszpasterstwa turystycznego w Tatrach od 1957 roku. Książka zawiera też artykuły poświęcone powrotowi jezuitów do Krakowa w 1868 roku oraz początkom działalności sióstr albertynek, opisując ich rozwój do 1940 roku. Szczegółowo omówiono również historię dekanatu żywieckiego oraz parafii w Dzianiszu. Wszystkie rozdziały monografii składają się na złożoną mozaikę dziejów diecezji krakowskiej w ostatnich dwóch stuleciach.