Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Wyobrażone tożsamości. Dyskursy wspólnotowe w kinie polskim
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Niezmierzoną ciekawość budzi pytanie, czego symbolem jest nienasycony apetyt bohaterek w polskim kinie? Czemu Polki tak rzadko znikają z filmowych ekranów w dramatycznych okolicznościach? Jakie cechy definiują postać filmów Andrzeja Wajdy - czy są one bardziej romantyczne, czy może histeryczne? Czy istnieje możliwość, że postkolonialne fantazje mogą przyczynić się do odrodzenia kryzysowej męskości w polskiej kinematografii? A jak porusza ona narodowe traumy w zakresie komercyjnego kina? Na te oraz wiele innych kwestii odpowiada zbiór tekstów "Wyobrażone tożsamości. Dyskursy wspólnotowe w kinie polskim". Eseje w nim zawarte powstały w latach 1989–2018 i większość miała swoją premierę w anglojęzycznych wydawnictwach. Prace te komentują zarówno kanon, jak i mniej znane zjawiska w polskim kinie, korzystając z teorii genderowych, postkolonialnych, teorii afektu oraz psychoanalizy. Wnioski te oparte są na przekonaniu, że kino narodowe jest tworem "wyobrażonej wspólnoty", według definicji Benedicta Andersona, gdzie nieustannie zachodzą dramatyczne zmiany i przesunięcia.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Niezmierzoną ciekawość budzi pytanie, czego symbolem jest nienasycony apetyt bohaterek w polskim kinie? Czemu Polki tak rzadko znikają z filmowych ekranów w dramatycznych okolicznościach? Jakie cechy definiują postać filmów Andrzeja Wajdy - czy są one bardziej romantyczne, czy może histeryczne? Czy istnieje możliwość, że postkolonialne fantazje mogą przyczynić się do odrodzenia kryzysowej męskości w polskiej kinematografii? A jak porusza ona narodowe traumy w zakresie komercyjnego kina? Na te oraz wiele innych kwestii odpowiada zbiór tekstów "Wyobrażone tożsamości. Dyskursy wspólnotowe w kinie polskim". Eseje w nim zawarte powstały w latach 1989–2018 i większość miała swoją premierę w anglojęzycznych wydawnictwach. Prace te komentują zarówno kanon, jak i mniej znane zjawiska w polskim kinie, korzystając z teorii genderowych, postkolonialnych, teorii afektu oraz psychoanalizy. Wnioski te oparte są na przekonaniu, że kino narodowe jest tworem "wyobrażonej wspólnoty", według definicji Benedicta Andersona, gdzie nieustannie zachodzą dramatyczne zmiany i przesunięcia.
