Wykłady z filozofii religii 1

W "Wykładach z filozofii religii" Hegla kluczowym zagadnieniem jest relacja między jego filozofią, postrzeganą jako wiedza absolutna, a chrześcijaństwem, które Hegel uważał za źródło swojej myśli, określając je mianem "religii absolutnej". Choć w wykładach znajduje się obszerna analiza wielu innych religii, łatwo zauważyć, że ich omówienie stanowi osobną część względem podejścia do chrześcijaństwa. Hegel przedstawia chrześcijaństwo jako ciągły proces przeistaczania się z wiary w wiedzę, z religii w filozofię, co nazywa "religią jawną".Rozważając różnorodność religii, Hegel koncentruje się na sposobie, w jaki każda z nich pojmuje Boga jako wyraz szerszej duchowej tożsamości człowieka. Dostrzega w tym uniwersalne przesłanie wspólne dla wszystkich wierzeń, czy to w przypadku chińskiego cesarza uznawanego za boskiego władcę świata, brahmana utożsamianego z wewnętrzną jaźnią Hindusa, tybetańskiego dalajlamy, czy greckich bogów symbolizujących ludzkie wartości. Ostatecznym wyrazem tego procesu jest wcielenie boskości w Jezusie Chrystusie, który staje się centralnym punktem tej filozoficznej transformacji.