Wyczerpane. Kobiety i choroby

„Wyczerpane” to książka, która skupia się na opowieściach literackich autorstwa kobiet, często bazujących na ich autobiograficznych doświadczeniach z kryzysami zdrowotnymi. Dotyczą one etapów takich jak samodzielna diagnoza, wchodzenie w system opieki medycznej, proces terapii oraz długotrwała rekonwalescencja. Publikacja ta porusza temat „ciałości”, czyli prób literackiego zjednoczenia doświadczeń cielesnych z przekazem tekstowym, a także „reszty życia”, które rozciąga się pomiędzy utratą zdrowia a ciągle obecnym zagrożeniem choroby. Monika Ładoń, autorka tej książki, używa pojęcia „wyczerpania” jako klucza do zrozumienia pozycji kobiet we współczesnym społeczeństwie. Pokazuje, jak po przeżyciu traumy, choroby bądź straty oraz przez cały proces terapeutyczny życie zmienia swoją dynamikę, pozostając naznaczone dotychczasowymi skrajnymi doświadczeniami. Jednak wyczerpanie nie jest równoznaczne z relegowaniem kobiet na margines – wywołuje ono przesunięcia w dotychczasowych normach społecznych, zmieniając wymagania ciągłego rozwoju i działania. Śledząc tę książkę, autorka bada, co wnosi do przestrzeni kulturowo-społecznej wyczerpane, pełne emocjonalnych śladów ciało kobiece oraz jaką rolę pełni w tym kontekście pisanie, pełne gniewu i sprawczości. Podejmuje próbę zrozumienia doświadczeń, które przekraczają jednostkowe przeżycie, gdzie w odpowiedzi na samotność i wyobcowanie wyłaniają się solidarność i współczucie, typowe dla siostrzeństwa. W analizowanej przez autorkę książce, swoje narracje przedstawiają m.in. Anna Augustyniak, Martyna Bunda, Olga Hund, Inga Iwasiów i inne uznane pisarki, w tym międzynarodowe nazwiska jak Anne Boyer, Eve Ensler i Hilary Mantel.