Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Wycieczka do Szerszeniowiec. W stronę Leca
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Książka składa się z pięciu esejów o Stanisławie Jerzym Lecu, które, choć autonomiczne, tworzą spójną całość w jednym tomie. Pierwszy esej, osadzony w kontekście szczególnej daty urodzin Leca, czyli święta Purim, przedstawia jego twórczą biografię. Kolejne trzy teksty badają związki poety z żydowską tradycją intelektualną, etosem satyrycznym oraz z pisarzami z kręgu Wiednia: Karlem Krausem, Thomasem Bernhardem i Paulem Celanem. Finałowa część książki, obejmująca niemal jej połowę i będąca jednocześnie tytułem tomu, jest spełnieniem marzenia autorki, uznanej edytorki dzieł Leca. Opisuje podróż piaszczystą podolską drogą do małej wioski nad Seretem, którą Lec uważał za swoją rodzinną. Ten esej to próba zrekonstruowania przedwojennego tomu wierszy podolskich oraz odnalezienia ich dalszych tropów w późniejszych utworach, ukrytych, lecz wciąż obecnych. Jest także relacją z wewnętrznej wędrówki autorki, podczas której poddaje się ona nieoczekiwanym, pełnym subtelności, a czasem wstrząsającym pozaliterackim odkryciom i przemyśleniom napływającym z różnych stron.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Książka składa się z pięciu esejów o Stanisławie Jerzym Lecu, które, choć autonomiczne, tworzą spójną całość w jednym tomie. Pierwszy esej, osadzony w kontekście szczególnej daty urodzin Leca, czyli święta Purim, przedstawia jego twórczą biografię. Kolejne trzy teksty badają związki poety z żydowską tradycją intelektualną, etosem satyrycznym oraz z pisarzami z kręgu Wiednia: Karlem Krausem, Thomasem Bernhardem i Paulem Celanem. Finałowa część książki, obejmująca niemal jej połowę i będąca jednocześnie tytułem tomu, jest spełnieniem marzenia autorki, uznanej edytorki dzieł Leca. Opisuje podróż piaszczystą podolską drogą do małej wioski nad Seretem, którą Lec uważał za swoją rodzinną. Ten esej to próba zrekonstruowania przedwojennego tomu wierszy podolskich oraz odnalezienia ich dalszych tropów w późniejszych utworach, ukrytych, lecz wciąż obecnych. Jest także relacją z wewnętrznej wędrówki autorki, podczas której poddaje się ona nieoczekiwanym, pełnym subtelności, a czasem wstrząsającym pozaliterackim odkryciom i przemyśleniom napływającym z różnych stron.
