Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Wychowanie uczniów klas początkowych dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Głównym odbiorcą działań wychowawczych jest młoda osoba. Począwszy od siódmego roku życia, formalnie zyskuje ona prawo do samodzielnego przemieszczania się po drogach jako pieszy lub pasażer. Zdolność dzieci do radzenia sobie z takim wyzwaniem leży w gestii odpowiedzialności rodziców i nauczycieli. Wiek wczesnoszkolny stawia przed dzieckiem nowe wyzwania oraz oczekiwania ze strony dorosłych. Nawet przy istniejących ograniczeniach rozwojowych, pomaga to w rozwijaniu nawyków unikania ryzykownych zachowań i podporządkowania się zasadom, takim jak te szkolne. To czyni tę grupę dzieci interesującą z punktu widzenia oceny ich dojrzałości i gotowości do przestrzegania zasad ruchu drogowego.Oczekuje się od uczestników ruchu drogowego przestrzegania norm, podobnie jak od uczniów wymagana jest odpowiedzialność w szkolnym życiu. W związku z tym podkreślano znaczenie kształtowania postaw moralnych w komunikacyjnym wychowaniu. Dużo uwagi poświęcono w pracy przedstawieniu badań, zwłaszcza tych prowadzonych za granicą, które analizują zachowania dzieci jako uczestników ruchu drogowego. Informacje zaczerpnięto głównie z materiałów źródłowych, gdyż w polskich publikacjach specjalistycznych temat ten jest rzadko poruszany.Zaprezentowano ponadto historyczną strategię szkoły wobec zadań wychowania komunikacyjnego, zaczynając od okresu międzywojennego. W trzecim rozdziale przedstawiono cele i treści związane z wychowaniem komunikacyjnym oraz opisano wybrane programy nauczania. Podkreślono również rolę rodziny, szkoły i nauczycieli w procesie wychowawczym oraz omówiono wyniki badań własnych.W drugiej, praktycznej części pracy, zawarte są zapisy dotyczące bezpieczeństwa, w tym drogowego, w świetle Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 23 grudnia 2008 roku, które dotyczy podstaw programowych wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego. Zawarto tam także propozycje materiałów wspierających pracę nauczycieli, odnoszące się do diagnozowania zagrożeń dla najmłodszych użytkowników dróg, współpracy z rodzicami oraz wprowadzenia tematyki bezpieczeństwa w ruchu drogowym do sal lekcyjnych.Na przestrzeni ostatnich dziesięcioleci różni autorzy rozważali, jakie elementy edukacji w zakresie bezpieczeństwa drogowego powinny znaleźć się w programie szkolnym i jak należy o nich mówić z uczniami. W polskich źródłach rzadko jednak odwołuje się do badań, które mogłyby stanowić podstawę do formułowania konkretnych wniosków. W dobie postępu motoryzacyjnego konieczna jest kompleksowa wiedza, by skutecznie podnosić poziom bezpieczeństwa na drogach. Wersja elektroniczna pracy nie zawiera dołączonej płyty CD.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Głównym odbiorcą działań wychowawczych jest młoda osoba. Począwszy od siódmego roku życia, formalnie zyskuje ona prawo do samodzielnego przemieszczania się po drogach jako pieszy lub pasażer. Zdolność dzieci do radzenia sobie z takim wyzwaniem leży w gestii odpowiedzialności rodziców i nauczycieli. Wiek wczesnoszkolny stawia przed dzieckiem nowe wyzwania oraz oczekiwania ze strony dorosłych. Nawet przy istniejących ograniczeniach rozwojowych, pomaga to w rozwijaniu nawyków unikania ryzykownych zachowań i podporządkowania się zasadom, takim jak te szkolne. To czyni tę grupę dzieci interesującą z punktu widzenia oceny ich dojrzałości i gotowości do przestrzegania zasad ruchu drogowego.Oczekuje się od uczestników ruchu drogowego przestrzegania norm, podobnie jak od uczniów wymagana jest odpowiedzialność w szkolnym życiu. W związku z tym podkreślano znaczenie kształtowania postaw moralnych w komunikacyjnym wychowaniu. Dużo uwagi poświęcono w pracy przedstawieniu badań, zwłaszcza tych prowadzonych za granicą, które analizują zachowania dzieci jako uczestników ruchu drogowego. Informacje zaczerpnięto głównie z materiałów źródłowych, gdyż w polskich publikacjach specjalistycznych temat ten jest rzadko poruszany.Zaprezentowano ponadto historyczną strategię szkoły wobec zadań wychowania komunikacyjnego, zaczynając od okresu międzywojennego. W trzecim rozdziale przedstawiono cele i treści związane z wychowaniem komunikacyjnym oraz opisano wybrane programy nauczania. Podkreślono również rolę rodziny, szkoły i nauczycieli w procesie wychowawczym oraz omówiono wyniki badań własnych.W drugiej, praktycznej części pracy, zawarte są zapisy dotyczące bezpieczeństwa, w tym drogowego, w świetle Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 23 grudnia 2008 roku, które dotyczy podstaw programowych wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego. Zawarto tam także propozycje materiałów wspierających pracę nauczycieli, odnoszące się do diagnozowania zagrożeń dla najmłodszych użytkowników dróg, współpracy z rodzicami oraz wprowadzenia tematyki bezpieczeństwa w ruchu drogowym do sal lekcyjnych.Na przestrzeni ostatnich dziesięcioleci różni autorzy rozważali, jakie elementy edukacji w zakresie bezpieczeństwa drogowego powinny znaleźć się w programie szkolnym i jak należy o nich mówić z uczniami. W polskich źródłach rzadko jednak odwołuje się do badań, które mogłyby stanowić podstawę do formułowania konkretnych wniosków. W dobie postępu motoryzacyjnego konieczna jest kompleksowa wiedza, by skutecznie podnosić poziom bezpieczeństwa na drogach. Wersja elektroniczna pracy nie zawiera dołączonej płyty CD.
