Wychowanie obrazem w książce dla dziecka

Polskie piśmiennictwo historyczne często pomija rekonstrukcję szat graficznych książek dziecięcych z okresu od połowy XIX wieku do 1918 roku, uwzględniając cztery istotne aspekty treściowe: środowisko społeczne dziecka, naturalne otoczenie, kształtowanie tożsamości narodowej oraz wpływ baśni i opowieści w wychowaniu najmłodszych. Nowatorskie podejście do badania ilustracji umożliwia nie tylko ich opisanie, ale przede wszystkim zinterpretowanie w kontekście zmian zachodzących od połowy XIX wieku do 1918 roku w koncepcjach wychowawczych i technikach ilustracyjnych. Praca naukowa, pełna erudycyjnej wiedzy autorki, doskonale wpisuje się w polską historiografię pedagogiczną dotyczącą dzieciństwa. Autorka wykorzystuje swoje umiejętności w dziedzinie historii wychowania, literatury dziecięcej, książki oraz pedagogiki, świetnie orientując się w stanie badań nad książką ilustrowaną. Jej wnikliwe analizy potwierdzają dogłębną znajomość zagadnienia z perspektywy zarówno literaturoznawczej, jak i historyczno-pedagogicznej. Synteza problematyki rekonstrukcji ilustracji książek dla dzieci i ich ikonograficznej roli w życiu młodych odbiorców oparta jest na starannie przeprowadzonych analizach różnorodnych źródeł. Ponadto książka prezentuje logiczny układ treści dzięki odpowiednio dobranej perspektywie badawczej i trafnie sformułowanym pytaniom. Materiały ikonograficzne wykorzystane w analizie dodają wartości tej cennej monografii, zgodnej z nowoczesnymi trendami badań nad historią społeczną i wychowawczą. Problem wychowawczej roli ilustracji w edukacji dzieci jest w Polsce wciąż rzadko analizowany, co czyni tę pracę szczególnie ważną dla pedagogiki i historiografii pedagogicznej.