Wspomnienia osobiste z Powstania 1863 roku

Stanisław Grzegorzewski, którego wspomnienia stanowią istotną część historii XIX wieku, urodził się w 1842 roku w Warszawie. Swoją edukację rozpoczął na Politechnice w Liège. W obliczu wybuchu powstania styczniowego w 1863 roku zdecydował się powrócić do Polski, by walczyć o ojczyznę. Zaciągnął się do armii pod dowództwem generała Mariana Langiewicza, wstępując do oddziału żuawów śmierci, którego liderem był Francuz François de Rochebrune. Po starciu pod Grochowiskami udał się do Krakowa i dołączył do formowanych sił pod komendą pułkownika Wojciecha Komorowskiego, zdobywając stopień porucznika. Aktywnie uczestniczył w kampanii wołyńskiej, która zakończyła się niepowodzeniem, oraz w bitwie pod Poryckiem w dniach 2-3 listopada 1863 roku. Po klęsce powstania osiedlił się w Galicji, gdzie zamieszkał w Borszczowie i zaangażował się w działalność Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół". Po przejściu na emeryturę przeniósł się do Stanisławowa, gdzie spędził ostatnie lata swego życia. Zmarł 25 stycznia 1903 roku i został pochowany na Cmentarzu Sapieżyńskim w Stanisławowie. Grzegorzewski pozostawił po sobie bogaty ślad w postaci wspomnień, które dokumentują ścieżki jego życiowych wyborów i walki o niepodległość.