Wróć, Aleksandrze!

Aleksander pojawił się w południe, gdy moja żona była zajęta w kuchni, obierając ziemniaki. Usłyszała domofon i po chwili rozpoznawalny głos Aleksandra w słuchawce. Poprosił, czy może wejść, i oczywiście zgodziła się. Ku jej zaskoczeniu, przyniósł pizzę hawajską w kartonowym opakowaniu oraz trzy sałatki w białych plastikowych pojemnikach, skropione sosem francuskim. Było to dość nieoczekiwane, ponieważ nie zamawiała niczego z pizzerii. Zapytała go: „Ile ci płacę, Aleksandrze?” On jednak tylko się uśmiechnął, pokręcił głową i opuścił mieszkanie. Kiedy wróciłem do domu, zapytałem, skąd wzięła się ta pizza. Odpowiedziała, że nie ma pojęcia, więc objąłem ją, a przez moment spokojnie staliśmy pośrodku kuchni.