Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Wolni Kupałowcy. Teatr narodowy na wygnaniu
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Książka ta jest poświęcona grupie artystów znanych jako Wolni Kupałowcy, którzy zostali zwolnieni z Narodowego Teatru im. Janki Kupały w wyniku protestów w 2020 roku. W odpowiedzi na sytuację powołali oni do życia niezależny kolektyw, który początkowo funkcjonował w rzeczywistości wirtualnego podziemia, a następnie działał na emigracji. Monografia przedstawia ich działalność w ciągu pierwszych pięciu lat, korzystając z rozproszonych i często trudnych do odnalezienia materiałów źródłowych. Wprowadzono w niej pojęcie architektury oporu, które traktuje teatr nie tylko jako wyraz artystyczny, ale również jako wspólnotę, przestrzeń współdziałania oraz narzędzie samoorganizacji w sytuacji przymusowego wygnania. Książka umieszcza doświadczenia Kupałowców w szerszym dyskursie dotyczącym migracji, diaspory, pamięci oraz roli teatru w trudnych, granicznych warunkach, gdzie sztuka staje się istotnym nośnikiem świadectwa etycznego i politycznego.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Książka ta jest poświęcona grupie artystów znanych jako Wolni Kupałowcy, którzy zostali zwolnieni z Narodowego Teatru im. Janki Kupały w wyniku protestów w 2020 roku. W odpowiedzi na sytuację powołali oni do życia niezależny kolektyw, który początkowo funkcjonował w rzeczywistości wirtualnego podziemia, a następnie działał na emigracji. Monografia przedstawia ich działalność w ciągu pierwszych pięciu lat, korzystając z rozproszonych i często trudnych do odnalezienia materiałów źródłowych. Wprowadzono w niej pojęcie architektury oporu, które traktuje teatr nie tylko jako wyraz artystyczny, ale również jako wspólnotę, przestrzeń współdziałania oraz narzędzie samoorganizacji w sytuacji przymusowego wygnania. Książka umieszcza doświadczenia Kupałowców w szerszym dyskursie dotyczącym migracji, diaspory, pamięci oraz roli teatru w trudnych, granicznych warunkach, gdzie sztuka staje się istotnym nośnikiem świadectwa etycznego i politycznego.
