Witold Pilecki jeniec wojenny nr 101892

Treść książki koncentruje się na losach Witolda Pileckiego po kapitulacji powstania warszawskiego. 5 października 1944 roku Pilecki trafił do niemieckiej niewoli i został przetransportowany pociągiem do Lamsdorf, gdzie przez krótki czas był więziony w Stalagu 344. Następnie, jako oficer, znalazł się w Oflagu VII A Murnau w Bawarii, spędzając tam łącznie siedem miesięcy. Okres ten, choć krótszy niż czas spędzony w KL Auschwitz czy dramatyczne uwięzienie przez komunistów, był dla niego kluczowy pod względem formacyjnym. Jako żołnierz w niewoli, Pilecki musiał szybko dostosować się do nowej rzeczywistości, dbając o morale towarzyszy i planując ucieczkę z obozu. Książka zawiera także dogłębną analizę jego życia, w tym młodości, umożliwiając zrozumienie motywów jego działań oraz cech charakteru jak odwaga, skromność, sumienność i lojalność. Po wojnie władze komunistyczne oskarżyły Pileckiego o zdradę i skazały na śmierć, wyrok wykonano w 1948 roku. Próby wymazania jego postaci z historycznej pamięci okazały się jednak nieskuteczne, co potwierdza ta szczegółowo udokumentowana książka.