Wielcy myśliciele

Rudolf Eucken (1846-1926) to niemiecki filozof i pisarz, zdobywca Nagrody Nobla z literatury w 1908 roku. Był orędownikiem idealizmu w filozofii i przeciwnikiem pozytywizmu oraz naturalizmu. Eucken kładł nacisk na duchową stronę ludzkiej egzystencji, co znalazło swoje odzwierciedlenie w jego kluczowej pracy filozoficznej, "Wielcy myśliciele i ich poglądy na życie". W tej książce analizuje myślenie największych filozofów na przestrzeni wieków. Pierwsza część dotyczy okresu greckiego, gdzie opisuje teorie Platona, Arystotelesa, epikurejczyków, stoików i Plotyna. W drugiej części skupia się na chrześcijaństwie, rozpoczynając od refleksji nad jego naturą i Jezusa, analizuje także dzieła Św. Augustyna i, w mniejszym zakresie, św. Tomasza oraz reformatorów, takich jak Luter, Cwingli i Kalwin. Trzecia i ostatnia część poświęcona jest czasom nowożytnym, poczynając od renesansu z Mikołajem z Kuzy i Giordano Bruno, przez oświecenie z takimi myślicielami jak Kartezjusz, Leibniz czy Spinoza, kończąc na reakcjach na oświecenie, z naciskiem na niemiecką filozofię idealistyczną Kanta, Goethego, Schillera, Fichtego, Hegla i Schopenhauera, oraz analizując pozytywizm i nietzscheanizm sięgający niemal końca XIX wieku.