Węgierski syndrom Trianon

W ciągu ostatnich 150 lat różnorodne węgierskie rządy i systemy polityczne interpretowały interesy narodowe w odmienny sposób, często pod presją silniejszych państw, co wpływało na ich politykę zagraniczną. Traktat z Trianon, który symbolizuje te wpływy, stał się kluczowym punktem spornym w polityce Węgier. W czasach admirała Horthyego sprzeciw wobec Trianon stawiano na piedestale narodowej polityki. Później, w okresie socjalizmu i pod wpływem Związku Radzieckiego, temat ten został zepchnięty na dalszy plan. Dopiero rządy Viktora Orbána przyniosły powrót do przedwojennego stanowiska, choć nie z taką intensywnością.W debacie na temat Trianon na Węgrzech i w diaspory węgierskiej zderzają się dwie różne perspektywy. Pierwsza, popularna w czasach Horthyego i ponownie obecna w oficjalnych dyskursach, obwinia wielkie mocarstwa za rozbicie państwa węgierskiego. Druga szkoła myślenia wskazuje na wewnętrzne przyczyny tej klęski.Prof. Bogdan Góralczyk, politolog i sinolog z wykształcenia, a hungarysta z pasji, jest znanym specjalistą w tej dziedzinie. Wraz z doświadczeniem z ponad siedmioletniej pracy na Węgrzech, Góralczyk napisał książkę dostępną zarówno w języku polskim, jak i węgierskim. Jest profesorem na Uniwersytecie Warszawskim i byłym ambasadorem w Azji Południowo-Wschodniej. Na jego publikacje składają się nie tylko prace dotyczące Węgier, ale także tematyka azjatycka, zwłaszcza dotycząca Chin, globalizacji oraz nowego ładu światowego. W jego dorobku znajduje się niedawno wydana książka „Wielki Renesans. Chińska transformacja i jej konsekwencje”. Niniejsza publikacja została przygotowana z okazji setnej rocznicy podpisania Traktatu z Trianon, który jest wciąż bolesnym tematem dla węgierskiego narodu.