Warszawski teatr 1918

Teatr zawsze odgrywał istotną rolę w społecznym i kulturowym życiu, będąc zarówno jego obserwatorem, jak i uczestnikiem. To właśnie zainspirowało autora do stworzenia niekonwencjonalnego kalendarium teatralnego z 1918 roku, które, oprócz faktów związanych stricte z teatrem, uwzględnia także wydarzenia gospodarcze, społeczne i ciekawostki z życia tamtejszego miasta. Jego celem było stworzenie silva rerum, czyli zapisu, w którym różnorodne wydarzenia łączą się w całość, dając chociażby częściowy obraz ówczesnej Warszawy. Narracja książki nierzadko przybiera subiektywny charakter, próbując oddać atmosferę roku 1918 oczami mieszkańca miasta, bywalca teatrów, jednak nie przekraczając przy tym granic beletrystyki.W recenzji profesora Komorowskiego czytamy: „O roku ów! Kto ciebie widział w naszym kraju? Warszawski teatr 1918, nowa książka Tomasza Mościckiego, oddaje wrażenie, jakby autor rzeczywiście doświadczył tego unikalnego roku polskiej niepodległości. Przemieszczał się między teatrami i kabaretami, podziwiał występy Ursteina i Osterwy, z niecierpliwością czekał na Piłsudskiego, jak wszyscy”. Mimo że Mościcki tak naprawdę bazował na analizie dokumentów, relacji i prasy, efekt jego pracy z powodzeniem oddaje atmosferę tego czasu.We wstępie zatytułowanym "Prowizorium" autor stawia fundamentalne pytanie dotyczące historii warszawskiego teatru: kiedy w rzeczywistości rozpoczął się wiek XX? Odpowiada, że nie było to otwarcie Teatru Polskiego, lecz wycofanie się Rosjan i rozwiązanie Warszawskich Teatrów Rządowych w 1915 roku. Kluczowe wydarzenia Wielkiej Wojny od 1915 roku stanowią sedno tego wstępu, ukazującego szerszy kontekst polityczny i społeczny niezbędny do zrozumienia historii teatru w latach burzliwego przełomu.Relacja wydarzeń, zarówno teatralnych, jak i politycznych, jest precyzyjnie napisana. Autor nie szczędzi cytatów, wydobywając z zapomnienia teksty wierszy, piosenek i skeczów, co znacznie wzbogaca książkę i uprzyjemnia jej lekturę. Zgodnie z powiedzeniem, książka ta znajdzie swoje miejsce w czołówce prac z zakresu teatrologii, interesując szerokie grono odbiorców, od miłośników teatru, przez studentów, po profesorów. Jak twierdzi jeden z recenzentów, każdy mieszkaniec Warszawy powinien ją przeczytać.