Wampir

Na balu w Moskwie Runewski natrafia na zagadkowego Rybarenkę, który wśród dostojnych uczestników dostrzega zjawy. Początkowo jego wypowiedzi mogą sprawiać wrażenie zwidów szaleńca, jednak wkrótce Runewski odwiedza posiadłość znaną jako Brzozowy Gaj. Tam rzeczywistość, pełna starodawnych obyczajów, przenika z mroczną atmosferą, a rodzinne tajemnice odżywają w coraz bardziej niepokojących przejawach. Kluczową rolę w tej opowieści odgrywa osierocona Dasza, delikatna dziewczyna, narażona na działanie sił przekraczających granice zdrowego rozsądku. Portret nieżyjącej Praskowii, latami zamknięte zielone pokoje, tajemnicza ballada o klątwie i ostrzeżenie przed babką wampirzycy to elementy, które wciągają Runewskiego w świat, gdzie linia między snem, chorobą, obłędem a aktywnością nieumarłych staje się niejasna. "Wampir" Aleksego Konstantynowicza Tołstoja to klasyczne dzieło rosyjskiej literatury gotyckiej, bogate w dworski powab, ironię, romantyczny dreszcz, a także słowiański strach przed duchem kryjącym się za maską wyrafinowanej etykiety. Aleksy K. Tołstoj, żyjący w latach 1817-1875, był rosyjskim powieściopisarzem, poetą i dramatopisarzem, członkiem zaszczytnego rodu Tołstojów, często mylonym z wielkim Lwem Tołstojem, autorem "Wojny i pokoju". Wywodząc się z arystokracji, związał się z dworem carów, lecz to jego dzieła literackie, w tym historię i prozę o tematyce fantastycznej, zapewniły mu trwałe uznanie. Fascynowały go historia Rusi, ludowe mity, ironia dziejów oraz mroczna strona ludzkiej natury. W takich utworach jak "Wampir" Tołstoj z powodzeniem łączył romantyczny dreszcz z satyrą społeczną i elementami słowiańskiej mitologii. Charakteryzował się elegancją stylu, lekką narracją, umiejętnością budowania atmosfery oraz subtelnym humorem, dzięki czemu nawet historie o upiorach odznaczały się literacką przewrotnością.