Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Waldemar Mikulec. Z pamiętnika internowanego
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
"Z pamiętnika internowanego" Waldemara Mikulca to zapis doświadczeń młodego studenta polonistyki, który spędził czas w ośrodkach odosobnienia podczas stanu wojennego w Polsce. Mikulec relacjonuje wydarzenia od momentu zatrzymania 14 grudnia 1981 roku aż do zwolnienia 29 kwietnia 1982 roku. Jego wspomnienia obejmują m.in. pobyt w ośrodkach w Krakowie, Nowym Wiśniczu oraz Rzeszowie-Załężu. Autor w swojej relacji przybliża czytelnikom codzienne życie w ośrodkach, szczegółowo opisując warunki bytowe, harmonogram dnia, interakcje z innymi internowanymi, a także postawy funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa i Straży Więziennej. Mikulec dzieli się także refleksjami o sposobach spędzania czasu przez internowanych oraz przedstawia różnorodne formy sprzeciwu wobec narzuconych przez władze komunistyczne reguł i ograniczeń. Dzięki naukowemu opracowaniu, wspomnienia te stanowią ważny dokument historyczny, rzucający światło na jedno z narzędzi komunistycznego aparatu represji wobec opozycji w okresie stanu wojennego.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
"Z pamiętnika internowanego" Waldemara Mikulca to zapis doświadczeń młodego studenta polonistyki, który spędził czas w ośrodkach odosobnienia podczas stanu wojennego w Polsce. Mikulec relacjonuje wydarzenia od momentu zatrzymania 14 grudnia 1981 roku aż do zwolnienia 29 kwietnia 1982 roku. Jego wspomnienia obejmują m.in. pobyt w ośrodkach w Krakowie, Nowym Wiśniczu oraz Rzeszowie-Załężu. Autor w swojej relacji przybliża czytelnikom codzienne życie w ośrodkach, szczegółowo opisując warunki bytowe, harmonogram dnia, interakcje z innymi internowanymi, a także postawy funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa i Straży Więziennej. Mikulec dzieli się także refleksjami o sposobach spędzania czasu przez internowanych oraz przedstawia różnorodne formy sprzeciwu wobec narzuconych przez władze komunistyczne reguł i ograniczeń. Dzięki naukowemu opracowaniu, wspomnienia te stanowią ważny dokument historyczny, rzucający światło na jedno z narzędzi komunistycznego aparatu represji wobec opozycji w okresie stanu wojennego.
