W służbie Najjaśniejszej Rzeczypospolitej

W poprzednim tomie wspomnień zamieściliśmy szczegółowy biogram Profesora, a w tym skoncentrujemy się na wydarzeniach z lat 1914–1939. Przed wybuchem I wojny światowej Leon Babiński pracował jako aplikant adwokacki i nosił tytuł "kandydata do posad sądowych". Wojna znacząco zmieniła jego życie, jak i wielu innych osób. W nowej rzeczywistości Babiński musiał odnaleźć się na nowo.Babiński ukończył studia prawnicze w Paryżu i Moskwie. W latach 1913–1918 zatrudniony był w zawodzie zgodnym ze swoim wykształceniem, a od 1917 roku pełnił funkcję sekretarza Sądu Najwyższego, co znacząco przyczyniło się do rozwoju polskiego sądownictwa. Od stycznia 1919 roku zaczął pracować w dyplomacji, gdzie spędził całe dwudziestolecie międzywojenne. Równolegle z karierą zawodową, aktywnie działał na polu naukowym. Jako docent, a następnie profesor, prowadził wykłady w Szkole Głównej Handlowej i Szkole Nauk Politycznych, a także okazjonalnie na innych warszawskich uczelniach.W życiu osobistym Babiński również dokonał istotnych zmian, zakładając rodzinę. W 1927 roku ożenił się z lwowianką Marią z Rutowskich, córką dawnego wiceprezydenta i tymczasowego prezydenta Lwowa.