W ciemność

Cormac McCarthy, poprzez swoją drugą powieść z 1968 roku, przenosi czytelnika w duszne realia południa Stanów Zjednoczonych na początku XX wieku. Książka ta przedstawia mroczną opowieść o dziecku, które zostaje porzucone w lesie, a tematyka grzechu, kazirodztwa i nieuchronności losu prowadzi narrację pełną tragizmu. Adaptacja filmowa tej historii trafiła na ekrany kin w USA w 2009 roku pod reżyserią Stephena Imwalle'a. Dzieło McCarthy’ego odnosi się do literatury egzystencjalnej, czerpiąc inspiracje z Księgi Koheleta, „Króla Leara” i „Obcego” Alberta Camusa. Autor kreuje świat bez Boga i jasnego celu, w którym ludzie są na skraju analfabetyzmu, niekiedy przypominając zwierzęta. Przez narrację przewijają się motywy ciemności, ślepoty, bezimienności, choroby i przemocy, budując brutalny pejzaż, który przywodzi na myśl piekielną, jałową ziemię opisywaną przez Eliota. McCarthy zanurza nas w świecie, gdzie motywy z greckiej mitologii i chrześcijańskiej symboliki są stale obecne, a chociaż fabuła ma realistyczne podłoże, przenosi nas do krainy nieograniczonej wyobraźni. Ten wyjątkowy styl i głęboka warstwa interpretacyjna sprawiają, że powieść ta jest niezwykle zajmującym i poruszającym dziełem literackim. Jak zauważył Dan Geddes w "The Satirist", wciąga ona czytelnika w świat pełen intensywnej symboliki i filozoficznych odniesień, jednocześnie eksplorując najciemniejsze zakątki ludzkiej natury.