Uniwersytet jako dobro wspólne. Podstawy krytycznych badań nad szkolnictwem wyższym

Współcześnie uniwersytety znalazły się w centrum uwagi globalnych dyskusji społecznych, lecz jednocześnie borykają się z problemem jasno określonej roli i tożsamości. W odpowiedzi na te wyzwania, naukowcy coraz częściej skupiają się na studiach dotyczących szkolnictwa wyższego, próbując ustanowić zasady i wartości, które określą funkcje tych instytucji w nowoczesnych społeczeństwach. Często jednak te inicjatywy albo wzmacniają postępujące rynkowe tendencje w uczelniach, albo nawołują do ściślejszej kontroli publicznej, nie dostrzegając wpływu państwa na poddawanie uniwersytetów neoliberalnym schematom. Innym podejściem jest tęsknota za utopijną akademicką enklawą, która nigdy nie istniała w rzeczywistości. W książce "Uniwersytet jako dobro wspólne" proponuje się alternatywną narrację dotyczącą uniwersytetów, wykraczającą poza dominujące obecnie badawcze ramy. Wizja przyszłości tych instytucji łączy się tu z aktywnością ruchów społecznych sprzeciwiających się prekaryzacji, polityce oszczędności oraz wyzyskowi. Uniwersytet jako wspólne dobro umiejscawia się w kontekście polityki społecznej, która promuje równość, dobrobyt oraz demokrację.