Tryumf czerwonych miernot. Pseudointeligenci w akademiach PRL

Od momentu powstania polskiej kolonii stalinowskiej nauka była systematycznie niszczona. Komunistyczne władze wykorzystywały różne metody, aby osłabić bastiony niezależnej myśli. Proces ten obejmował usuwanie znakomitych naukowców z życia akademickiego oraz zakładanie mało znaczących, prowincjonalnych szkół. Również na szeroką skalę promowano intensywną ofensywę ideologiczną. Komuniści zdawali sobie sprawę, że ludzie pozbawieni krytycznego myślenia są łatwiejsi do kontrolowania, dlatego też przez cały okres swoich rządów celowo obniżali poziom edukacji na wszystkich szczeblach. Efektem tych działań była ograniczona zdolność intelektualna i aspiracyjna społeczeństwa. Równocześnie przykładali ogromną wagę do kreowania własnej quasi-inteligencji, wyszkolonej w ekspresowym tempie na przyspieszonych kursach oraz na pseudo-uczelniach, które pełniły rolę substytutów prawdziwego kształcenia akademickiego. Z ogromnym zapałem promowali nowe metody statystycznego przesuwania partyjnych i wojskowych półanalfabetów do sfery inteligencji, wykorzystując w tym celu tryb eksternistyczny.