Trucizna doskonała

Czytelniczki romansów historycznych będą bardzo, bardzo zadowolone z kolejnej powieści z cyklu "Arcane Society" Amandy Quick. Jest to długo oczekiwana historia Caleba Jonesa. Jako zagorzała fanka autorki, nie mogłam doczekać się, aż sięgnę po kolejną część . Ale nawet jeśli ktoś nie czytał żadnej z poprzednich książek z tego cyklu, to nic straconego. "Trucizna doskonała" jest również ciekawa jako odrębna historia.

Lucinda półtora roku temu w ciągu dwóch strasznych miesięcy traci ojca, jego partnera biznesowego i narzeczonego. Jednak to właśnie śmierć narzeczonego jest przyczyną niechlubnej sławy Lucindy. Kiedy umiera narzeczony ekspertki od botaniki... cóż, plotki się roznoszą jak szalone, no znudzone społeczeństwo wyższej klasy nie pragnie niczego bardziej niż dobrego, soczystego skandalu! Lucinda jest również członkinią Towarzystwa Wiedzy Tajemnej i pomaga pewnemu inspektorowi lokalnej policji (również członkowi Towarzystwa) w określaniu przyczyn śmierci spowodowanych za pomocą środków pochodzenia roślinnego. Kiedy więc zostaje wezwana do pomocy w najnowszej sprawie inspektora i odkrywa, że przyczyną śmierci nie była zwykła, łatwo dostępna trucizna jest zszokowana, ponieważ najprawdopodobniej pochodzi ona z niezwykle rzadkiej rośliny. Dokładnie ta roślina została niedawno skradziona z jej prywatnego ogrodu botanicznego. Kobieta decyduje się na skorzystanie z wyjątkowych usług Caleba Jonesa, detektywa o nadzwyczajnej intuicji.

Caleb ma pełne ręce roboty w swojej nowej agencji detektywistycznej. Jego niezwykłe umiejętności ocierające się o parapsychologię sprawiają, że ma wyjątkowe kwalifikacje do pracy w charakterze detektywa i byłby z niej całkowicie zadowolony... gdyby tylko nie musiał mieć do czynienia z ludźmi. Caleb ma też inny mały problem. Jest pewien, że wraz z niezwykłym rodzinnym talentem odziedziczył towarzyszące mu szaleństwo i obawia się, że jest bliższy popadnięcia w obłęd niż kiedykolwiek dotąd. Ale wystarczy kilka minut w towarzystwie Lucindy, by Caleb zdał sobie sprawę z czegoś niesamowitego... ona uspokaja jego nerwy i ożywia siły do życia i działania. A dla mężczyzny, który nie potrafi przejść obojętnie obok zagadki, Lucinda jest najciekawszą układanką, z jaką kiedykolwiek się spotkał.

Ale tych dwoje czekają wkrótce ogromne kłopoty. Grupa żądnych władzy nad ponadprzeciętnymi talentami stworzyła własny krąg w ramach Towarzystwa. Ich celem jest odtworzenie niebezpiecznego narkotyku, który może wzmocnić moce psychiczne... ale który może także zabić. To do Caleba i Lucindy należy powstrzymanie ich.

Jest wiele rzeczy, które lubię w pisarstwie Amandy Quick. Jej powieści historyczne mają mnóstwo zmysłowego napięcia. Ponadto jej wspaniałe i dowcipne dialogi zawsze wabią mnie do kolejnego rozdziału... i kolejnego... i kolejnego... aż w końcu z przerażeniem łapię się na tym, że skończyłam czytać książkę i chcę wrócić i przeczytać ją jeszcze raz! Jest w “Truciźnie doskonałej” humor, namiętność, napięcie, bardzo mało prawdziwej przemocy, ciekawie poprowadzony wątek kryminalny i szczęśliwe zakończenie. Kto mógłby się oprzeć tej powieści?

"Trucizna doskonała" Amandy Quick podobała mi się znacznie bardziej niż poprzednie książki z cyklu "Arcane Society". Trochę przeszkadza mi brak prawdziwego zakończenia w tych książkach. Sposób, w jaki Amanda Quick je napisała, jest taki, że lepiej czytać książki po kolei, aby móc dobrze śledzić tę historię - praktycznie każda z nich wynika z poprzedniej. Nie mam nic przeciwko temu -  niektóre z nich naprawdę bardzo przypadły mi do gustu, ale czuję już zmęczenie tym, że muszę obserwować jakiś cykl stale, żeby dowiedzieć się, co będzie dalej.

Historia w "Truciźnie doskonałej" podąża za Lucindą Bromley i Calebem Jonesem. Zagorzali czytelnicy serii powinni być zaznajomieni z Calebem, ponieważ pojawił się już w poprzednich książkach z cyklu. Muszę powiedzieć, że bardzo go polubiłam i ucieszyłam się na wieść, że jedna z książek będzie bardziej skupiona na jego postaci.

Lucinda wciąż zderza się z masą plotek, które mówią, że otruła swojego ojca i narzeczonego. Jest członkinią Towarzystwa Wiedzy Tajemnej i posiada zdolności parapsychiczne, które pozwalają jej wiedzieć, jakie trucizny, jeśli w ogóle, zostały użyte wobec jakiejś osoby. Jest również obdarzona niezwykłym talentem do hodowania przedziwnych roślin. Trochę mi przypominała Poison Ivy z Batmana pod tym względem. Czytając tę książkę, cały czas miałam to w głowie i uważam to za bardzo zabawne porównanie.

Caleb w jednej z poprzednich części rozważał założenie własnej agencji śledczej działającej w oparciu o jego własne ponadprzeciętne zdolności parapsychiczne i okazuje się, że zrobił to właśnie teraz. Zostaje wciągnięty do współpracy z Lucindą, gdy ta uświadamia sobie, że niedawne otrucie ważnego członka społeczeństwa jest związane z jedną z jej rzadkich roślin, którą ktoś ukradł z jej kolekcji.

Wątki kryminalne w tej książce naprawdę nie stanowiły dla mnie żadnej zagadki. Jeśli ktoś czytał poprzednie książki, to już w większości wie, kim są źli ludzie. Ja czytam te książki głównie dla wątków romantycznych. Myślę, że Amanda Quick wykonała doskonałą pracę przy tworzeniu romansu między Lucindą i Calebem. To było zdecydowanie to, co uwielbiam - bardzo powolne i pełne uroku zakochiwanie się w sobie dwójki nieprzeciętnych ludzi. Podobało mi się też, że nie pozwoliła mu powstrzymać się od prowadzenia śledztwa i nadal robiła to, co chciała. Nienawidzę w książkach romantycznych, kiedy bohater mówi bohaterce, żeby trzymała się z dala od kłopotów, a potem ona zostaje porwana i on musi ją ratować. Uwielbiam fakt, że Lucinda wychodzi z tarapatów sama.

Gorąco polecam i zachęcam do przeczytania tej książki