Troska siostrą kobiety. Egzystencjalne i powszednie problemy powieściowych bohaterek polskich pisarek minorum gentium w drugiej połowie XIX w.

To wyjątkowa monografia poświęcona analizie przemian w pozycji społecznej i mentalności kobiet w Polsce w okresie od klęski powstania styczniowego do rozpoczęcia rewolucji 1905 roku. Jest to praca o charakterze interdyscyplinarnym, łącząca różne podejścia, takie jak literaturoznawcze, filozoficzne, historyczne i socjologiczne, przy równoczesnym uwzględnieniu tradycji mikrosocjologicznych badań nad codziennością. Autorka korzysta z niemalże nieznanych źródeł o masowym charakterze. Bazowy materiał stanowią 79 powieści autorstwa polskich pisarek, często klasyfikowanych jako "drugorzędne". Te utwory, odnalezione w różnych bibliografiach i katalogach, są czasem jedynymi dziełami literackimi tych autorek. Zazwyczaj jednak zostały one wyselekcjonowane losowo, aby uniknąć stronniczości. W analizie literackiej autorka nie skupia się na naiwnej rekonstrukcji faktów, lecz stara się odtworzyć stan świadomości kobiet tamtego czasu, w tym zarówno samych pisarek, jak i czytelniczek, które mogły się z nimi utożsamiać. Cechami wyróżniającymi książkę są: rzetelność badawcza, jasna struktura oraz częste przytaczanie cytatów z analizowanych powieści, co umożliwia autentyczne oddanie klimatu epoki.