Tristitia moderna

Książka bada unikalny moment w historii modernizmu, kiedy zaszła nieoczekiwana zmiana w estetyce, obejmująca zarówno kulturę wzroku, jak i słuchu w literaturze. Proces ten charakteryzował się głębokim przeobrażeniem w postrzeganiu wizualności i fonosystemu. Kluczowe pojęcie "tristitia", oznaczające smutek lub melancholię, przywołuje legendę o Tristanie, co inspiruje do zrozumienia "tristitia moderna" jako kontynuacji zmian społecznych i religijnych, które rozpoczęły dzieło Gerarda Groota, nazwane devotio moderna.Przechodząc od średniowiecza do renesansu, okres ten charakteryzował się dynamicznymi zmianami kulturowymi, którym przewodził mit Tristana i Izoldy, popularyzowany przez Wagnera. Denis de Rougemont zauważa, że ten mit ma długotrwały wpływ, przekraczający granice swojej epoki. Oddziaływanie mitu Tristana polega głównie na przełamywaniu tradycyjnych konwencji i ukazywaniu się w wielu intertekstualnych formach, takich jak powtórzenia, wariacje i przetworzenia oryginalnych wersji historii.Współczesne oblicze melancholii tworzy rytm powtórzeń, który ma charakter zarówno regresywny, przypominając archaiczne opowieści, jak i progresywny, wprowadzając innowacyjne zmiany w sztuce, filozofii, muzyce czy literaturze modernistycznej. W ten sposób modernizm wypełnia przestrzeń między tradycją a awangardą, kształtując nowe estetyczne wyobrażenia.