To, co nieśli

Timmy O’Brien wyruszył do Wietnamu tuż po ukończeniu studiów. Choć przeżył, wojenne przeżycia nadal przenikają jego codzienność. Wojna jest pełna przeciwności – jest piekłem, ale i zagadką, przerażeniem, przygodą, odwagą, odkryciem, oraz miłością. Niesie ze sobą zarówno paskudność, jak i fascynację. To ona kształtuje człowieka, czasem czyniąc go zaledwie wspomnieniem. O’Brien, w swoich opowiadaniach, skrupulatnie analizuje wojnę, oddzielając fakty od fikcji, aby przedstawić trudne czasy krwawych konfliktów. W jego relacjach towarzyszy nam lęk przed śmiercią oraz obawa przed okazywaniem tego lęku. Opowiada o żołnierzach pełnych życia, którzy stali się martwi oraz o walce toczącej się zarówno na polu bitwy, jak i wewnątrz ich umysłów. Jego twórczość nieustannie badająca przeszłość stanowi swoisty majstersztyk, który według Michaela Herra, stanie się klasyką. Krytycy, jak „Literary Journal”, porównują jego pracę do „Rzeźni numer pięć” Kurta Vonneguta, doceniając jej szczerość i precyzję. O’Brien uchwycił istotę wojny, ukazując moralny zamęt oraz jej konsekwencje dla ludzkiego serca i emocji. Jego dzieło nie tylko analizuje przeszłość, ale także stanowi przemyślenia na temat człowieczeństwa oraz różnic między rzeczywistością a prawdą. W opinii „Milwaukee Journal” książka porusza tematy dotyczące lojalności, miłości i życia, osiągając sukces na wielu poziomach. Jego rozważania łączą się z poetycką formą, co czyni z całej książki dzieło wyjątkowe i oryginalne, zgodnie z „Publishers Weekly”. Dzięki tej publikacji O’Brien przywołuje na myśl dzieła takich autorów jak Crane, Hemingway czy Mailer, dołączając do wielkiej literatury wojennej, jak zauważyło „Tampa Tribune & Times”.