The Pucking Wrong Number (barwione brzegi)

Zaczęło się od jednej wiadomości wysłanej na zły numer. Niewinny przypadek, który miał być początkiem kilku niezobowiązujących rozmów, bardzo szybko przeradza się w coś znacznie bardziej obsesyjnego.

Monroe nie spodziewa się, że po drugiej stronie telefonu znajduje się Lincoln Daniels - gwiazda hokeja, który zdecydowanie zbyt szybko zaczyna być nią zafascynowany. Ich wiadomości początkowo są chyba jedną z najlepszych części tej historii. Jest między nimi chemia, zaczepki, flirt i ta przyjemna niepewność, kiedy jeszcze nie wiadomo, dokąd właściwie zmierza ich relacja.

I właśnie wtedy książka zaczyna pokazywać swoje prawdziwe oblicze. Bo Lincoln nie jest po prostu zazdrosnym, zaborczym bohaterem. On ma obsesję. I to taką, która z czasem przestaje być choć trochę romantyczna, a zaczyna być zwyczajnie niepokojąca. Stalking, kontrolowanie życia Monroe, manipulacja, przekraczanie jej granic i działania, które mają sprawić, że dziewczyna nie będzie miała dokąd uciec - tutaj naprawdę nie można mówić o „kilku czerwonych flagach”.

I chyba właśnie to najbardziej wyróżnia tę książkę spośród wielu dark romance. Lincoln jest bohaterem, którego można jednocześnie uwielbiać jako fikcyjnego, całkowicie odklejonego antybohatera, a jednocześnie mieć ochotę krzyczeć do Monroe: DZIEWCZYNO, UCIEKAJ.

Nie jest to zdrowa relacja i książka nawet nie próbuje jej tak przedstawiać. To historia o obsesji, potrzebie posiadania drugiej osoby i przekonaniu, że „kocham cię” może usprawiedliwić absolutnie wszystko. Dlatego zdecydowanie trzeba podejść do niej jak do dark romance, a nie klasycznego romansu hokejowego.

Podobała mi się również przeszłość obojga bohaterów. Monroe jest dziewczyną, która od początku próbuje być niezależna i za wszelką cenę nie powtórzyć błędów swojej matki. Jej historia sprawia, że jeszcze bardziej boli patrzenie na to, jak stopniowo zostaje uwikłana w relację, w której traci kontrolę nad własnym życiem.

Lincoln również nie dostał łatwego dzieciństwa. Jego przeszłość pomaga częściowo zrozumieć, skąd bierze się jego potrzeba kontroli i obsesyjnego przywiązania, ale nie usprawiedliwia jego zachowania. I to jest ważne rozróżnienie.

A spice? Jest jej naprawdę sporo i zdecydowanie nie jest to książka dla osób szukających delikatnego romansu. Sceny są bardzo odważne, a niektóre z nich mogą być dla części czytelników mocno kontrowersyjne. Warto przed rozpoczęciem sprawdzić ostrzeżenia dotyczące treści - pojawiają się m.in. stalking, manipulacja i motywy związane z przemocą oraz kontrolą.

Największym plusem książki jest dla mnie to, że naprawdę potrafi wciągnąć. Historia jest szybka, dużo się dzieje i trudno przewidzieć, jak daleko Lincoln będzie w stanie się posunąć. Początek, szczególnie wymiana wiadomości między bohaterami, bardzo łatwo pochłania.

Jednocześnie nie jest to książka idealna. Momentami zachowanie bohaterów jest tak ekstremalne, że trzeba po prostu zaakceptować konwencję dark romance. Jeśli ktoś oczekuje realistycznej historii miłosnej, zdrowej relacji albo głębokiego portretu psychologicznego bohaterów, może się mocno odbić od tej książki. Część czytelników zwracała też uwagę, że druga połowa historii idzie w jeszcze bardziej kontrowersyjną stronę.

Czy mi się podobało? Tak - ale przede wszystkim jako mocno przerysowany dark romance. Nie czytałabym tej książki po to, żeby znaleźć piękną i zdrową historię miłosną. Czytałabym ją dla obsesji, napięcia, red flagów wielkości Mount Everestu i bohatera, przy którym człowiek co kilka rozdziałów zastanawia się: „Czy on naprawdę właśnie to zrobił?!”

To jedna z tych historii, które mogą wywołać jednocześnie fascynację, szok i lekkie niedowierzanie.