Teściowa

Teściowa Sally Hepworth to kolejny dowód na to, że autorka świetnie radzi sobie z tworzeniem historii, w których relacje między bohaterami są równie ważne jak sama fabuła. Mam jednak wrażenie, że klimat typowego thrillera nie jest do końca tym, w czym Hepworth czuje się najlepiej. Jej największą siłą są dla mnie zdecydowanie ciepłe, rodzinne historie, pełne emocji, relacji i obserwacji ludzkich zachowań. I tutaj, mimo że mamy przecież do czynienia z mroczną historią i tajemnicą, ten charakterystyczny dla autorki ciepły ton nadal jest bardzo mocno obecny. W efekcie dostajemy połączenie thrillera z rodzinną opowieścią o relacjach, miłości i tym, jak bardzo możemy nie znać osób, które wydają nam się bliskie. I jest w tym wszystkim coś naprawdę uroczego. Bardzo podobało mi się to, jak autorka stopniowo odsłaniała historię tytułowej teściowej. Nie powiedziałabym nawet, że obserwujemy tutaj jej zmianę, raczej z czasem zaczynamy rozumieć, skąd brało się jej podejście do innych ludzi i dlaczego podejmowała określone decyzje. To sprawiło, że moje spojrzenie na tę postać wielokrotnie się zmieniało. Początkowo możemy bardzo łatwo wyrobić sobie na jej temat konkretną opinię, jednak wraz z kolejnymi rozdziałami okazuje się, że rzeczywistość jest znacznie bardziej skomplikowana. I chyba właśnie ten aspekt spodobał mi się najbardziej. Książka pokazuje, jak łatwo oceniamy innych na podstawie własnych obserwacji i jak często możemy się w tych ocenach kompletnie pomylić. Historia bardzo mi się podobała, przede wszystkim ze względu na emocje i relacje między bohaterami. To nie jest thriller, który przestraszy czytelnika albo będzie cały czas trzymał go w napięciu, ale zdecydowanie jest to książka, która skłania do refleksji. Warta polecenia, szczególnie osobom, które lubią thrillery bardziej psychologiczne i rodzinne niż brutalne.