Telefon, kino i cyborgi. Wzajemne relacje niesłyszenia i techniki

Kulturowa historia niesłyszenia i technologii zazwyczaj przedstawiana jest według utartych wzorców, gdzie wynalazcy, producenci i konsumenci mają jasno określone role. W tych narracjach niesłyszący, podobnie jak inne osoby z niepełnosprawnościami, są głównie postrzegani jako odbiorcy. Tymczasem relacje między niesłyszeniem a techniką są znacznie bardziej skomplikowane i wielowymiarowe. Jeżeli uznamy niesłyszenie nie za patologię, ale jako przejaw ludzkiej różnorodności, możemy spojrzeć na technologię z nowej perspektywy. Niesłyszenie staje się wtedy sposobem doświadczania świata, który pozwala dostrzec w codziennych przedmiotach możliwości inne niż te powszechnie zauważane, nierzadko przynosząc korzyści również osobom słyszącym.Książka „Telefon, kino i cyborgi. Wzajemne relacje niesłyszenia i techniki” przedstawia alternatywne spojrzenie na kulturową historię technologii, ukazując ją z perspektywy głuchych. Autorka wskazuje na niesłyszących jako aktywnych uczestników i twórców technologicznej zmiany. Z takiego punktu widzenia kino staje się przestrzenią walki o prawa obywatelskie, telefon zyskuje nową tożsamość jako pierwszy elektryczny aparat słuchowy, a osoby z implantami można postrzegać jako cyborgi.Magdalena Zdrodowska, kulturoznawczyni pracująca w Instytucie Sztuk Audiowizualnych Uniwersytetu Jagiellońskiego, prowadzi badania w obszarze historii techniki, studiów o niepełnosprawności i nad głuchotą.