Teatr Józefa Czechowicza

Krzysztof Pleśniarowicz wnikliwie bada proces „dramatyzacji ballady” w twórczości Józefa Czechowicza, koncentrując się na dialogiczności i wielogłosowości jego poezji, które prowadzą w stronę dramatu. W książce tej analizowane są dramatyczne dzieła poety z ostatnich lat jego życia, które wynikają z owego procesu, a także podejmowane są próby osiągnięcia moralitetu współczesnego poprzez połączenie estetyki z etyką. Pleśniarowicz klasyfikuje dramaty Czechowicza na subiektywne i epickie oraz podkreśla, że specyficzna „balladyzacja” tych dramatów tłumaczy, dlaczego nie zawsze odnosiły sukces sceniczny, choć cieszyły się powodzeniem w radiowym „teatrze wyobraźni”. Ponadto książka omawia prapremierowe inscenizacje dramatów Czechowicza: „Czasu jutrzennego” w reżyserii Wilama Horzycy z 1939 roku oraz „Niegodnego i godnych” w interpretacji Tadeusza Kantora z 1945 roku. Dzieło to jest cenne dla pasjonatów poezji polskiej z pierwszej połowy XX wieku oraz entuzjastów dramatu i teatru. Jest to oryginalne, dokładnie skonstruowane opracowanie, cechujące się dokładnością i wrażliwością na szczegóły. Stanowi ono nie tylko źródło głębszej wiedzy o twórczości Józefa Czechowicza, ale także inspiruje do szerszej dyskusji na temat wartości literatury współczesnej. Z recenzji dr. hab. Jana Wolskiego, prof. UR, wynika, że Krzysztof Pleśniarowicz jest profesorem Uniwersytetu Jagiellońskiego, założycielem i kierownikiem Katedry Kultury Współczesnej tejże uczelni oraz współtwórcą jej Instytutu Kultury. W latach 1994-2000 pełnił funkcję dyrektora Cricoteki, a w latach 2008-2016 był prodziekanem Wydziału Zarządzania i Komunikacji Społecznej UJ. Ma na swoim koncie trzydzieści siedem książek poświęconych historii i teorii literatury oraz teatru, które ukazały się w Polsce i za granicą, oraz ponad dwieście artykułów i recenzji w dwunastu językach.