Tajemnica kapłaństwa

Arcybiskup Sheen żył w czasach, gdy księża borykali się z wieloma wyzwaniami, które są aktualne i dziś. Kapłani często doświadczają poczucia bycia niedocenionymi, niezrozumianymi oraz zmagają się z frustracją z powodu braku oczekiwanych rezultatów ich pracy duszpasterskiej. Arcybiskup Sheen zwracał uwagę na niebezpieczny wpływ ideologii marksistowskiej na ówczesne społeczeństwo i jego skutki dla stanu duchowego księży. Podkreślał, że duch epoki wpływa na Kościół, zauważając: „Podczas gdy Kościół wychodzi do świata, świat wchodzi do Kościoła”. W kontekście kapłaństwa oznacza to narastające oddzielanie się od idei, że kapłaństwo związane jest z ofiarą. Posługiwanie prezbitera jest bowiem działaniem z mandatu Chrystusa, co oznacza, że kapłan, jako persona Christi, na nowo przybliża dzieło Zbawiciela swoim współczesnym. Przez to staje się „drugim Chrystusem” zarówno dla wielkich miast, jak i najmniejszych wiosek na ziemi. Jednak codzienne życie kapłańskie jest często trudne, a kapłan staje się „drugim Chrystusem” także poprzez dźwiganie krzyża. Obejmuje to fałszywe oskarżenia, problemy wewnętrzne Kościoła, zawód własnym biskupem, samotność, ciosy od nieoczekiwanych osób oraz głoszenie Ewangelii w świecie zamkniętym na Jezusa.