Sztuka Jana Bukowskiego

Jan Bukowski, znany polski malarz i grafik, urodził się w 1873 roku w Barszczowicach i żył do 1943 roku. Jego edukacja odbywała się na wydziale artystycznym krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w latach 1893-1900. W roku 1900 uzyskał stypendium, które pozwoliło mu na dalsze kształcenie w Monachium, gdzie studiował w szkole graficznej prowadzonej przez Neumanna i Wolfa oraz w zakładach przemysłu artystycznego. Wraz z Janem Szczepkowskim i Włodzimierzem Tetmajerem założył w 1901 roku Szkołę Sztuk Pięknych i Przemysłu Artystycznego dla Kobiet w Krakowie. Jego twórczość skupiała się na malarstwie ściennym i grafice książkowej, a jego polichromie łączyły motywy figuralne z elementami roślinnej dekoracji. Współtworzył dekoracje kaplic, między innymi w kościele NMP w Krakowie z Tetmajerem, oraz w innych sakralnych obiektach w Kętach, Bolesławcu, Skrzyszowie, Bochni i Krakowie. Bukowski zajmował się także grafiką użytkową, projektowaniem batików, opraw książkowych, kilimów, mebli oraz wnętrz. Znany jest również z projektu polichromii dla kościoła Franciszkanów-Reformatów w Wieliczce. Monografia poświęcona jego twórczości została przygotowana przez grupę ekspertów. Jednym z autorów jest Marcin Bukowski (1902–1987), związany z Politechniką Śląską jako profesor i kierownik Katedry Historii Architektury, Sztuki i Techniki. Piotr de Bończa Bukowski, profesor i badacz kultury, jest związany z Uniwersytetem Jagiellońskim. Kolejny współautor, Grażyna Fijałkowska, to nauczycielka oraz autorka książek dotyczących Krakowa. Artur Jurczyszyn pełni funkcję kierownika Ośrodka Leczenia Dyskrazji Plazmocytowych na Uniwersytecie Jagiellońskim i jest znanym w środowisku medycznym. Tadeusz Łyczakowski, chirurg dziecięcy i pasjonat fotografii, włączył się w pracę nad albumem z okazji stulecia bazyliki Najświętszego Serca Pana Jezusa w Krakowie. Agata Wójcik, historyczka sztuki z Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie, znana jest ze szerokiego dorobku naukowego w dziedzinie polskiej sztuki użytkowej.