Szkody

Szkody górnicze dzień po dniu przenikają śląską ziemię, niszcząc domy i ogrody, ale prawdziwymi stratami są te, które rozdzierają losy ludzi. To niepowetowane, nieodżałowane i nieodchorowane rany. "Szkody" to książka o zaginionym świecie, pochłoniętym przez głębiny śląskiej i wielkopolskiej ziemi, która jak czas, odeszła bezpowrotnie. Razem z nią odeszli ludzie: śląski powstaniec Roman w odświętnym mundurze, górnik Eduś — miłośnik gołębi i sercowy uwodziciel, oraz Milka, matka trzynaściorga dzieci, której na koniec życia zięć wynagradza komfortem limuzyny. Staśka, z oczami lśniącymi jak węgielki, nie chce być panną z dzieckiem, a Trudka, osiemnastoletnia panna młoda, zakłada długi welon ślubny. Muzykant Alek gra pięknie na skrzypcach, ale odmawia występów dla Niemców. Alojz, kelner, strażnik i aktor teatralny łączy role w jednym człowieku, podczas gdy Waleska buduje życie w ceglastym familoku obok huty. Stefan, domorosły dentysta i archeolog, jest rozpoznawalny po gęstej fali włosów. Mała Maryjka wypasa kozy, bawiąc się w letniej sukience z kwiatkami, wplatając wstążki we włosy. Gorol Wojtek, który osiedla się na Śląsku za czasów Gierka, zakochany w hanysce, dodaje do tej historii swój wątek. Narrację tej wielopokoleniowej śląsko-wielkopolskiej sagi snuje dziewczynka z czasów PRL i młoda kobieta z końca lat 90., na granicy szarej komunizmu i kolorowego kapitalizmu. Wszystkie te historie skupione są wokół domu rodzinnego — miejsca, które przez lata było pełne życia a z czasem opustoszało, pozostawiając za sobą jedynie wspomnienia, duchy i rupiecie.