Sześcian zaklęty w kuli

"Sześcian zaklęty w kuli" to wnikliwa analiza dzieł jednego z najwybitniejszych polskich scenografów, Jerzego Juka Kowarskiego, skupiona na jego podejściu do przestrzeni teatralnej. Inspiracją dla tych rozważań jest koncepcja Etienne'a Souriau, opisująca sześcian i kulę jako podstawowe modele w sztuce scenicznej. To właśnie sprzeczność pomiędzy kubiczną a sferyczną organizacją przestrzeni stanowi samą esencję teatru. Przestrzenie teatralne, zgodne z zasadami geometrii - z liniami, kształtami takimi jak kwadraty, okręgi, czy w szczególności bryły jak sześcian i kula - odsłaniają w sobie potencjał: sferyczność związana z ograniczeniem scenicznego sześcianu i kubiczność wynikająca z otwartości teatralnych kul. Sceniczne koncepcje Kowarskiego, oprócz tego napięcia między cechami przestrzeni, charakteryzują się także enigmatycznymi symbolami wkomponowanymi w sieć teatralnej rzeczywistości, skrywającymi tajemnice. W dążeniu do stworzenia odpowiednich form scenografii, Juk Kowarski projektuje przestrzenie, które można porównać do mobili – dynamicznych machin do przedstawień, zdolnych gromadzić wszystkie energie i znaczenia inscenizacji.