Szajka

Historię przenikniętą duchem prowincji i tajemnicą kryminalną poznajemy poprzez pryzmat wielu postaci zamieszkujących miasteczko na granicy słowacko-węgierskiej. Bohaterów powieści łączy powściągliwe podejście do życia oraz skłonność do oportunizmu, które są tu z łagodnością nazywane zdolnością adaptacji. Taka właśnie mieszanka spaja ten zespół ludzi, tytułowo nazywany „Szajką”.

Charakteryzując się pozornym brakiem wspólnych celów, postacie jednak są przewodzone przez wspólne dążenie do życia zgodnego z duchem czasu. Ich działania są w znacznej mierze przypadkowe, a w życiu dominuje element losowości, osadzając wolność jedynie w dążeniu do przyjemności i prostych wyborów. Amoralny świat zostaje uchwycony przez nadrzędnego narratora, podróżnika rejestrującego głosy miejsc i ludzi jak drobne pyłki unoszące się w powietrzu tego przygranicznego terenu.

„Szajka” to kronika przemian dwudziestowiecznej Europy Środkowej z perspektywy prowincji, poszerzająca tematykę mniejszościową ku bardziej otwartej formie powieściowej. Tematycznie zbliża się do zagadnień tożsamościowych, które aktualnie wywołują burzliwe dyskusje w wielu środkowoeuropejskich krajach. Dla miłośników literatury, pragnących odkrywać intelektualne eksperymenty formalne oraz bogatą narrację, będzie to wspaniała lektura. Książka oferuje również znawcom idei doskonałe spojrzenie na kondycję ducha regionu w drugiej połowie XX wieku, dzięki umiejętnościom Grendela w kreśleniu obrazu środkowoeuropejskiego zeitgeistu.