Sydonia. Słowo się rzekło

Na przełomie XVI i XVII wieku Księstwo Pomorskie przeżywało swój rozkwit, podczas gdy w Europie trwały intensywne polowania na czarownice. Fala ta dotarła także do Szczecina, gdzie w 1620 roku odbyła się egzekucja Sydonii von Bork. Jej proces przyciągnął uwagę całego Księstwa z powodu jej przynależności do jednego z najstarszych rodów szlacheckich na Pomorzu. Wśród zarzutów, jakim musiała stawić czoła, znalazło się oskarżenie o śmierć księcia panującego. Mimo że przez niemal rok heroicznie się broniła i wycofywała zeznania wymuszone torturami, ostatecznie przyznała się do winy i została stracona. Po jej egzekucji doszło do niespodziewanego wymarcia książąt z dynastii Gryfitów – jeden za drugim, co zdumiało i przerażało mieszkańców Pomorza. Księstwo przestało istnieć, podzielone pomiędzy Szwecję i Brandenburgię. Legenda o klątwie, którą Sydonia miała rzucić na ród Gryfitów, szybko rozprzestrzeniła się wśród Pomorzan jako zemsta za niepełnione obietnice. Cherezińska w swojej książce sięga do archiwalnych akt procesowych, by zrekonstruować życie tej niezwykłej kobiety. Czy Sydonia była ofiarą niesprawiedliwego sądu, czy też przyczyniła się sama do swojego losu jako awanturnica? Kim była ta najbardziej znana pomorska czarownica? Jak to się stało, że o jej rodzie mówiono: "To jest stare jak Bork i diabeł"?