Świat przed Kolumbem. Kontakty miedzy cywilizacjami

W książce autorstwa Lucio Russo czytelnik znajduje się w centrum niezwykle interesującej debaty na styku historii, geografii i kultury. Russo stawia przed nami dwie kontrastujące tezy, które prowokują do refleksji nad genezą rozwoju cywilizacji. Pierwsza sugeruje, że cywilizacje rozwijały się niezależnie od siebie, zgodnie z uniwersalnymi prawami, które rządzą społecznym i kulturowym rozwojem ludzkości. Druga natomiast przedstawia rozwój cywilizacyjny jako jednorodny proces, podlegający zarówno okresowym regresom, jak i postępowi.Z myślą o poparciu swoich wniosków, Russo korzysta z najnowszych odkryć archeologicznych, by pokazać, że kraje i ludy Starego Świata były ze sobą intensywnie powiązane poprzez skomplikowane relacje ekonomiczne, społeczne i kulturowe. Stanowią one dowód przeciwko powszechnie akceptowanej teorii o izolowanym rozwoju różnych cywilizacji. To spostrzeżenie rodzi pytanie o istnienie kontaktów prekolumbijskiej Ameryki z innymi kontynentami. Russo argumentuje za tezą o takich kontaktach, opierając się na różnorodnych współczesnych teoriach oraz dowodach materialnych.Przez pryzmat historycznych wydarzeń, takich jak obecność Wikingów na Grenlandii czy ekspedycja Fenicjan z ramienia faraona Necho II, Russo sugeruje, że ludzka wiedza o świecie wykraczała daleko poza granice Morza Śródziemnego. Wyjaśnia, że w tradycyjnych poglądach na kształtowanie się kontaktów międzycywilizacyjnych dużą rolę odegrało bezkrytyczne przyjęcie przez uczonych obliczeń Klaudiusza Ptolemeusza. Jego błędna ocena rozmiarów Ziemi przyczyniła się do większego upadku wiedzy, niż wcześniej sądzono, w epoce podbojów rzymskich. Ta nowa perspektywa prowokuje do zastanowienia się nad alternatywną wizją historii—może powinniśmy odrzucić ideę równolegle rozwijających się cywilizacji na korzyść jednej, wspólnej historii ludzkości.