Strefy zakazu lotów jako instrument utrzymania bezpieczeństwa międzynarodowego. Teoria i praktyka wymuszania stref zakazu lotów

Książka zajmuje się szczególną kategorią operacji wojskowych, w których główną rolę odgrywa komponent powietrzny, znany w języku angielskim jako "air power". Zapewnia on szybkie i skuteczne działanie przy minimalnych stratach własnych. W latach 90. XX wieku politycy dostrzegli potencjał tego komponentu w rozwiązywaniu międzynarodowych kryzysów, wykorzystując głównie operacje wymuszania stref zakazu lotów. Takie operacje oraz sam komponent powietrzny stały się swego rodzaju panaceum na problemy związane z globalnym bezpieczeństwem i pokojem. Przykłady takich działań to interwencje NATO w Bośni i Hercegowinie oraz Stanów Zjednoczonych w Iraku. Sukces tych operacji często osiągano dzięki samemu komponentowi powietrznemu, który pozwalał na realizację celów bez strat własnych i bez szkód dla cywilów. Można zauważyć, że teoria Douheta z lat 20. XX wieku, zakładająca zwycięstwo w wojnie wyłącznie dzięki siłom powietrznym, znajduje tu pewne odbicie. Niemniej jednak, nie można bezkrytycznie przenosić tej koncepcji na współczesne operacje lotnicze, ponieważ byłoby to nadużycie intelektualne. Można jednak stwierdzić, że skuteczne egzekwowanie strefy zakazu lotów pozwala na przejęcie kontroli nad określoną przestrzenią powietrzną. Daje to możliwość swobodnego działania i wpływania na wydarzenia na lądzie lub morzu, co stanowi formę kontroli z powietrza, której koncepcję Brytyjczycy opracowali już w latach 20. XX wieku.