Straszliwa symetria

Chociaż Frye, tytułując swoją pracę, nawiązuje do prawdopodobnie najbardziej rozpoznawalnego wiersza Blake'a, nie przedstawia jego szczegółowej analizy. Zamiast tego, czytelnik znajdzie jedynie kilka ogólnikowych odniesień rozrzuconych w kilku rozdziałach książki. Frye celowo postępuje w ten sposób, pokazując zarazem swoją krytyczną postawę wobec współczesnych mu interpretacji Blake'a, niejednokrotnie obdarzając je ironią. Dlaczego więc Frye miałby nie zaznaczyć swojego odmiennego podejścia także w tej kwestii, unikając jednocześnie oczekiwań odbiorców, którzy, sugerując się tytułem, mogą liczyć na dogłębną i odkrywczą analizę znanego utworu? Pomimo braku obszernego komentarza, Frye decyduje się, by enigmatyczny, choć obecny "w cieniu" dziki kot czuwał nad jego krytycznym dziełem. Co zatem oznacza ta symetria? I dlaczego miałaby być przerażająca?