Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Społeczność żydowska na Dolnym Śląsku
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Przez niemal cztery dekady społeczność żydowska na Dolnym Śląsku przeszła istotne transformacje, zarówno pod względem liczby, jak i charakteru. Z wielu przyczyn, w tym kolejnych fal emigracji, idea osadzenia ocalałych z Holocaustu Żydów w tym regionie nie została w pełni zrealizowana. Na przestrzeni lat populacja, która niegdyś liczyła dziesiątki tysięcy, zredukowała się do zaledwie kilkuset osób. Początkowo, w latach pięćdziesiątych, mimo mniejszej homogeniczności w porównaniu z okresem przedwojennym, Żydzi byli wciąż łatwo rozpoznawalni. Wiele osób posługiwało się jidysz, angażowało się w życie kulturalne, pracowało w dawnych spółdzielniach żydowskich, a dzieci uczęszczały do szkół z nauczaniem w ich języku. Jednak w latach osiemdziesiątych zaszły widoczne zmiany w sposobie definiowania tożsamości żydowskiej. Stawała się ona coraz bardziej kwestią subiektywnego odczucia przynależności i wspólnoty losów niż aspektem bazującym na języku, kulturze czy religii, które pierwotnie ją kształtowały.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Przez niemal cztery dekady społeczność żydowska na Dolnym Śląsku przeszła istotne transformacje, zarówno pod względem liczby, jak i charakteru. Z wielu przyczyn, w tym kolejnych fal emigracji, idea osadzenia ocalałych z Holocaustu Żydów w tym regionie nie została w pełni zrealizowana. Na przestrzeni lat populacja, która niegdyś liczyła dziesiątki tysięcy, zredukowała się do zaledwie kilkuset osób. Początkowo, w latach pięćdziesiątych, mimo mniejszej homogeniczności w porównaniu z okresem przedwojennym, Żydzi byli wciąż łatwo rozpoznawalni. Wiele osób posługiwało się jidysz, angażowało się w życie kulturalne, pracowało w dawnych spółdzielniach żydowskich, a dzieci uczęszczały do szkół z nauczaniem w ich języku. Jednak w latach osiemdziesiątych zaszły widoczne zmiany w sposobie definiowania tożsamości żydowskiej. Stawała się ona coraz bardziej kwestią subiektywnego odczucia przynależności i wspólnoty losów niż aspektem bazującym na języku, kulturze czy religii, które pierwotnie ją kształtowały.
