Spojrzenie na pismo

Ta książka wyróżnia się nie tylko swoją tematyką, która od wieków inspirowała liczne interpretacje, komentarze i odniesienia do Biblii oraz Nowego Testamentu. Jej wyjątkowość oraz uniwersalny charakter wynikają z możliwości wielorakich interpretacji oferowanych przez tę prozę. Autorkę można postrzegać na dwa sposoby: jako osobę kierującą się irracjonalizmem lub jako kogoś, kto w swoich emocjonalnych przemyśleniach bazuje na rozumie i wcześniejszym doświadczeniu. To doświadczenie jest kluczowe, gdyż w jej wcześniejszych książkach podobne zmagania z wiarą i poszukiwania metafizyczne były znaczącym elementem duchowych przeżyć. Dotyczy to zarówno oczywistych przekazów obecnych w Ewangeliach, jak i kontekstu mistycznego, tajemnicy Zmartwychwstania czy Trójcy Świętej. Te elementy współistnieją z czasami pojawiającym się relatywizmem poznawczym. Skeptycyzm ten ma za zadanie przekonać czytelników oraz samą autorkę o tym, że biblijne zapisy i nowotestamentowe prawdy posiadają głęboki sens i pełnią funkcję duchowego drogowskazu, nawet gdy pojawiają się wątpliwości. Wiara, gdyby była jednoznaczna, nie dawałaby przestrzeni na grzech, zwątpienie, a także na zadośćuczynienie wobec Boga i siebie. To indywidualny heroizm autorki, który przyczynia się do autentyczności i żywotności jej refleksji. Czerpie ona radość z odnajdywania Boga zarówno tam, gdzie Jego obecność jest wyraźna, jak i w miejscach, gdzie wydaje się być nieuchwytny. Andrzej Żmuda