Słoneczne miejsce dla mrocznych ludzi

Czasem zło czai się tuż obok nas, a groza wyłania się z codziennych sytuacji. Zarówno w metropoliach, jak i na prowincji, w starych domach i na zatłoczonych ulicach, rzeczywistość niepostrzeżenie rozchyla zasłonę, ukazując to, co skryte. W opowiadaniach zebranych przez Enriqueza w tomie "Słoneczne miejsce dla mrocznych ludzi" bohaterowie napotykają duchy, których nie można się pozbyć, trafiają w miejsca, gdzie czas stanął w miejscu, i zbliżają się do tego, czego lepiej unikać. Zło nie nadchodzi z zewnątrz, jest cichym, ale obecnym elementem codzienności.W jednym z opowiadań bohaterka doświadcza obecności duchów w peryferyjnej części Buenos Aires, w tym ducha swojej matki, która zmarła po długiej chorobie, a także nastolatków zabitych na ulicach i złodzieja schwytanego na gorącym uczynku. W kolejnym opowiadaniu para wynajmuje dom na krótkie wakacje w miasteczku, które wielu opuściło po zatrzymaniu ruchu pociągów. Zwiedzając galerię na opuszczonej stacji kolejowej, oglądają niepokojące obrazy lokalnego artysty, ale prawdziwym przerażeniem jest poznanie samego twórcy. Bohaterka innego opowiadania, dziennikarka, zgłębia historię dziewczyny ostatnio widzianej na monitoringu w podrzędnym hotelu w Los Angeles, a jej śledztwo prowadzi ją do słynnej miejskiej legendy.