Schulz w kanonie. Recepcja szkolna w latach 1945-2018

Recepcja szkolna, choć często postrzegana jako mniej istotny aspekt historii literatury, obejmuje w rzeczywistości szeroki obszar, który wciąż czeka na pełne opracowanie. Aby zmierzyć się z tym zagadnieniem, badacze literatury muszą odważnie zapuścić się na terytoria historii, nauk społecznych, polityki oraz dydaktyki, mimo że brakuje im wyraźnych wzorców do naśladowania. Jedynie nieliczni polscy autorzy mają swoje monografie poświęcone recepcji szkolnej. „Schulz w kanonie” to próba zarysowania nowatorskiej teorii badań nad tym zagadnieniem, a także jej praktycznego zastosowania.Katarzyna Warska, koncentrując się na recepcji twórczości Schulza, nieświadomie kreśli jednocześnie dzieje powojennej polonistyki szkolnej, a także przedstawia obraz minionej i współczesnej rzeczywistości edukacyjnej i kulturalnej. Umieszczenie Schulza w kanonie literackim nadaje mu uprzywilejowaną pozycję w historii, ale jednocześnie wyposaża jego twórczość w potencjał polityczny. Dzieła Schulza mogą stać się narzędziem symbolicznej opresji w rękach edukacyjnych instytucji, działając na uczniów w zdecydowany sposób. Litera szkolna zamyka się niczym stężała magma, utrwalając jedynie kanoniczne interpretacje.Jednakże Schulz w programie szkolnym ma swoje zalety. Umożliwia młodym ludziom zetknięcie z innymi perspektywami: z perspektywą Żyda, którego życie stało się symbolem, z osobami o nienormatywnej seksualności, z nieśmiałymi i wycofanymi uczniami, którzy nie zawsze pasują do idei o przewadze silnych jednostek, oraz z mieszkańcami prowincji, których życie nie zostało uwiedzione przez splendor metropolii. Ostatecznie, Schulz umożliwia również spojrzenie na nauczyciela, który mimo trudów wykonywania swojego zawodu, stał się dla wielu uczniów nie tylko autorytetem, ale i przewodnikiem życiowym.