Sam teatr nie wystarcza Reduta, Białoszewski, Nowosielski, Kajzar, Jarnuszkiewicz…

Autor monografii przywołał znaną myśl Juliusza Osterwy o tym, że "teatr stworzył Bóg dla tych, którym nie wystarcza kościół". Następnie wyjaśnia, że książka koncentruje się na artystach, którzy przekraczają granice tradycyjnego teatru, wkraczając w "sferę liturgii" i odwołując się do sacrum oraz spraw ostatecznych. Publikacja jest bardzo osobista, co autor jasno podkreśla, wskazując, że niektóre zawarte w niej teksty oddają hołd przyjaciołom.Z recenzji napisanej przez dra hab. Patryka Kenckiego dowiadujemy się, że Tadeusz Kornaś posiada unikalną wiedzę, umożliwiającą mu dostrzeganie kodów liturgicznych w sztukach teatralnych, tworzących swoisty "szyfr transcendencji". W kontekście rosnącego zeświecczenia kultury Zachodu owe kody stają się coraz trudniejsze do zrozumienia dla większości widzów i teatrologów. Kornaś przypomina o tekstach i przedstawieniach z XX wieku, których pełne zrozumienie wymaga znajomości liturgii, takich jak pisma Limanowskiego i Osterwy, spektakle Schillera, Grotowskiego, Białoszewskiego, prace Nowosielskiego (jako scenografa) czy Roberta Pożarskiego. Z kolei recenzja dra hab. Jacka Kopcińskiego podkreśla, że autor książki posiada wyjątkową wrażliwość na metafizyczne aspekty sztuki, szczególnie w kontekście śmierci i końca świata, co pozwala mu głęboko analizować twórczość Mikulskiego, Kajzara, Jarnuszkiewicza. Nawet działalność teatrologiczna Zbigniewa Osińskiego jest interpretowana z perspektywy eschatologicznej.