Saga miechowska

„Saga miechowska” to druga powieść Edwarda Hołdy, której publikacja zbiega się ze stuleciem jego urodzin. Dzieło to powstawało przez wiele lat i zostało zredagowane po śmierci autora przez jego syna, bazując na pozostawionych rękopisach. Hołda, wykorzystując elementy własnej biografii, tworzy narrację osadzoną w realiach okupacyjnych miasta, gdzie spędził młodzieńcze lata. Powieść stanowi swoisty rozrachunek z jego młodością i doświadczeniami okupacji, uwypuklając cierpienia miejscowej społeczności żydowskiej, do której autor odnosi się z głęboką empatią.Styl Edwarda Hołdy, choć wymagający, oferuje czytelnikom pasjonujący obraz codziennego życia w tych historycznych czasach, które dla wielu współczesnych istnieją tylko we wspomnieniach. Wizja „naszego miasta”, jak konsekwentnie określa je autor, przenosi nas w przeszłość pełną trudnych do wyobrażenia dramatów.Edward Hołda (1924-2016) był nie tylko prozaikiem, ale i poetą oraz reportażystą. Jego kariera literacka rozpoczęła się na łamach „Nowej Kultury”, po czym podejmował pracę redakcyjną w pismach takich jak „Po Prostu”, „Argumenty”, „Współczesność” oraz „Literatura”. Najbardziej twórczy okres jego życia przypadł na lata 1977-1981, które przerwał wprowadzony stan wojenny. Hołda, odmawiając współpracy z prasą reżimową, znalazł się bez możliwości publikacji, co spowodowało, że odtąd pisał wyłącznie „do szuflady”. Pozostawił po sobie tysiące stron rękopisów, które wciąż czekają na odkrycie.