Rozsypane wspomnienia

Małgorzata i Piotr, przekonani, że mogą kształtować swoje życie według własnych planów, napotykają nieoczekiwane wyzwania, gdy los postanawia inaczej. Choć marzyli o ustalonej i spokojnej przyszłości, rzeczywistość bywa kapryśna. W piątą rocznicę ich ślubu, Piotr wpadł na pomysł, aby Małgorzata zaczęła dokumentować ich codzienne wzloty i upadki. Wyobraził sobie, jak w przyszłości, podczas obchodów diamentowej rocznicy, będą mieli chwilę refleksji, wspominając lata, które przeżyli razem. W jego wizji siedzą w wygodnych bujanych fotelach, otuleni pledami, podczas gdy ich wnuki już dorosły, a prawnuki zaczynają nowe etapy życia. Trzymając ziółka w kieliszkach po szampanie, rozmawiają i spierają się o to, kto lepiej pamięta różne wydarzenia. Zapiski Małgorzaty, odczytywane głośno przez lupę, służą za most do przeszłości.To właśnie z tych notatek poznajemy ich dalsze losy. Mimo wielu przeciwności, udaje im się dotrzymać najważniejszej obietnicy - wiecznej miłości. Powieść kwestionuje społeczne oczekiwania i osądy. Obiekcje budzą pytania o to, kto ma prawo potępiać matkę, która oddaje swoje dziecko pod opiekę innej kobiety, czy rozwód musi oznaczać koniec uczucia, a także o to, jak można osądzać kobietę, która nie potrafi pokochać kolejnego dziecka z powodu straty córki. Na te pytania, jak się okazuje, odpowiedzieć może jedynie On.