Rozgrywający

Rozgrywający od Deannay Faison to historia pełna napięcia, niewypowiedzianych emocji i relacji, która od początku była skazana na problemy. On — przyszła gwiazda NFL. Ona — dziewczyna skupiona na medycynie i własnej przyszłości. Do tego nadopiekuńczy brat, wspólna przeszłość i uczucia, których nie da się już ignorować…

Brzmi jak fajna młodzieżówka na jeden wieczór? Niestety, dla mnie okazała się totalną porażką i nie spełniła moich oczekiwań...

Mimo potencjału na emocjonalny romans sportowy zabrakło mi przede wszystkim realizmu i czegoś, co naprawdę zatrzymałoby mnie myślami przy tej historii na dłużej. Nie dość, że wszystko działo się zdecydowanie za szybko (co jeszcze mogłabym przeżyć, ponieważ są takie przypadki, gdzie podobają mi się książki z szybką akcją), to na dodatek nie zgrywało się to ze sobą i było pozbawione kompletnie sensu, przez co trudno było mi zaangażować się w relację Maddie i Camerona.

Największym problemem w tej historii był dla mnie Cameron, którego myśli praktycznie cały czas krążyły wokół s̶e̶k̶s̶u̶. Dosłownie czegokolwiek nie zrobiła Maddie (spojrzała na niego, odezwała się, czy po prostu stanęła obok) kończyło się dokładnie tą samą reakcją z jego strony. Przez co ich relacja wydawała mi się bardzo płytka i momentami wręcz męcząca.

Szczerze? Mogę policzyć na palcach jednej ręki sceny, które mi się nawet podobały. Co gorsza, tylko jedną pamiętam na tyle dobrze, żeby od razu skojarzyć ją właśnie z tą książką. Dokładnie jest to moment, gdy poszli w czwórkę do Wielkiego Kanionu (chociaż i w tej scenie jest się do czego przyczepić). Reszta niestety bardzo szybko zlała mi się w jedno i po dniu już nawet nie pamiętam co tam się dokładnie działo oprócz tych niesmacznych scen erotycznych, które za wszelką cenę staram się wymazać z pamięci.

Oczywiście jestem świadoma tego, że to tylko moje zdanie, ponieważ widziałam recenzję, w których ludzie pisali, iż podobała im się ta historia, ale do moich gustów nie trafiła i zdecydowanie jej nie polecam.

𝒙𝒐𝒙𝒐, 𝑴𝒊𝒍𝒂 ᥫ᭡